Zaterdag 27 februari 2010

Het jaar is maar weer net begonnen en de bijna traditioneel geworden Dinkeltocht staat weer voor de deur.
Voor de meeste vaarders/-sters al een bekende tocht. Maar het blijft één van de fraaiste tochten in Nederland. Kronkelend door het mooie natuurlijke unieke landschap in het grensgebied met onze oosterburen. Afhankelijk van de waterstand wordt de moeilijkheids- en schoonheidsgraad bepaald, maar mooi is het altijd!!!
Vorig jaar een ongekende grote opkomst, waardoor de gezelligheid nog meer deed spreken. Na afloop zelfs een keer in de winter op het terras koffie zitten te drinken. Waar gebeurt! En anders lekker binnen.

Weekend Op Stromend Water voor Gevorderden in de Open Kano

Vrijdag 19 t/m zondag 21 februari

Met herinneringen van ons avontuurlijke tochten in november nog vers in mijn geheugen, over de Kyll (zie foto) en vooral over de Lieser, kondig ik ons eerste “gevorderd” weekend in 2010 aan. Dit weekend kiezen wij afhankelijk van de waterstanden twee rivieren in de Ardennen of in Duitsland niveau WW II(+), (bijv. de Oostelijke Ourthe, Salm, Lesse, Ahr of de Rur), ook afhankelijk van (evt. in overleg met) de deelnemers.

Gevoorderd betekent dat je tenminste Brevet A niveau hebt en dat je al aan een aantal stromend water weekends hebt meegedaan, of soortgelijk ervaring elders opgedaan.

Ook dit jaar kwam het Monschau weekend op de kalender te staan als winter wildwater-wandel weekend.

Varen en/of wandelen voor de liefhebbers.

Als vaarleider/lijder zou Hans de groep voorop gaan op het water en Ria zou op de kant de groep ondersteuning bieden.

Wie zou dit jaar zich aanmelden voor de kanodip?

IJs op de sloten, maar voor ons clubgebouw een open plek in de Eem.

Geduld moesten we hebben, want allereerst stond er een toespraakje van onze voorzitter op het programma van de nieuwjaarsreceptie.

Een tevreden voorzitter!

Want een vereniging, die op alle fronten actief is geweest in 2009, werkt stimulerend!

De weersvoorspellingen voor de snerttocht waren perfect.

Sneeuw opkomst!

En dalende temperaturen.

Zo’n snerttocht…die wil niemand toch missen zou je denken, maar helaas, de meeste clubgenoten bleven thuis rond de openhaard of bij de kerstboom.

Jammer, want de snerttocht van 2009 had je mee moeten maken om er achter te komen, dat het kajakken in de winter betoverend mooi kan zijn.

Gelukkig waren Jos, Huib,Hans en ondergetekende wel aanwezig en hebben genoten van het prachtige winterweer.

Mooi winters licht, zonlicht wat een prachtig effect teweeg, echt perfect om mooie plaatjes te “schieten”.

Op zondag 15 november werd het winkelcentrum Emiclaer vereerd met een bezoek van Sinterklaas.

Sinterklaas had voor dit bezoek zijn kanopieten gevraagd om mee te gaan.

In een viertal open kano's lieten zij hun kunstjes zien op de vijver.

Dit tot plezier van de grote groep kinderen en volwassenen op de kant.

De komende weken zijn er op zondag 22 november en zaterdag 28 november ook kanopieten actief in de binnen stad.

Foto's van de intocht op Emiclaer staan op de foto site.

Verslag geschreven voor het Wageningse studentenblad:

In the summer of 2008, me and some friends of my canoeclub went to Sweden to paddle over there in the Sea at the East side of Sweden. We went for a trip of a week, and just paddled until we found a nice island to put our tents at (camping in the wild is allowed in Sweden). We started and ended at the same place a camping site.
It was fun, but we didn’t make that much distance; only 15-20 km a day. So, we got up with the plan to make a canoe trip which would cover more distance. We thought of a trip at which we would have to make a certain amount of kilometers and already plan the trip in front instead of at the very moment.
This is how we came up with the idea to plan a trip at the Rhine. We became more specific and planned to paddle from Dusseldorf till Hoek van Holland, passing (the harbour of) Rotterdam. A distance of nearly 300 kilometers.

Voor het tweede jaar op rij, hebben de jeugdgroep en de wildwater groep de handen ineen geslagen om met elkaar een dagje Erft te organiseren.

Op een prachtige herfstochtend, eind oktober was het zo ver. Een grote groep enthousiastelingen verzamelde op het clubterrein, in afwachting van Hans, die het “logistieke botenplan” uit zou gaan voeren. Neusjes tellen, boten tellen, lijstjes maken en het hele ritueel van voor af aan herhalen.

Dit moest goed gaan komen!

Zo ging ons gesprek vorig jaar in Zweden tijdens de zeekajakvakantie die we daar toen hadden, Marcel, Teresa en ik (Inge) waren daar 1 week wezen varen, net boven Stockholm tussen de schereneilanden daar. Maar ja, hoe gaat het hè? Je laat je toch overtuigen door verhalen over mooie stranden, blauw water en het is daar in de zomer door de warme golfstroom helemaal niet zo koud hoor! Het kan er best wel tegen de 20 graden worden…

Dat klinkt wel wat beter.