Het laatste stromend water weekend die ik heb gevaren dateert alweer van half maart dit jaar. In dat weekend hebben we met de COK groep een aantal mooie tochten gevaren op de Ourthe en … In België.

Dit weekend was een mooie afsluiter van het stromend water seizoen.

In mijn hoofd had ik het weekend echter nog niet afgesloten. Ik keek op de kalender en het volgende weekend stond pas in 20-21 november gepland. Dat is dus gewoon 7 maanden! Veel te lang. Omdat we in de Benelux maar een beperkte tijd kunnen varen stond er voor mij niets anders op dan te wachten.

Uiteindelijk verstreken de maanden en in september word ik alweer nerveus. Het stromend water seizoen staat voor de deur. Ik wil stromend water varen maar moet toch echt het geduld opbrengen tot aan november. Ja, en dan in oktober verschijnt er een bericht van Geoff in mijn mail box organisatie stromend water weekend.

In mijn gedachten had ik me hier al in maart voor opgegeven. Dezelfde avond mail ik terug dat ik mee ga. Mijn kano uitrusting ligt al weken klaar op zolder.

Woensdagavond, een aantal dagen voor de tocht meldt Geoff dat de waterstanden in België en Duitsland te laag staan. Het stromend water weekend gaat dus niet door!

In de meeste sportactiviteiten weet je waar je aan toe bent. Zo niet in het stromend water varen (WW-varen). Daar heb je te maken met het waterpeil. Dat is de onberekenbare factor in deze tak van sport. Het water is je vriend maar ook je vijand. Dit weekend laat ik aan mij voorbijgaan.

En dan volgt er een aantal dagen later een nieuwe datum 4-7 december. Ik ben tocht wat nerveus zal deze tocht wel doorgaan. Het zal toch wel genoeg regenen de komende weken? Begin december krijg ik van Geoff het bericht dat het weekend doorgaat, de waterstanden zijn gunstig.

We varen twee tochten over Kyll van St Thomas tot Erdorf en over de Lieser vanaf Manderscheid in Duitsland.

De groep voor deze tochten bestaat uit Geoff en Valerie, Peter en Brigit, Ellen en ik.

Geoff en Valerie vertrekken vanuit Roermond en Ellen en ik vertrekken vanuit Amersfoort, Peter en Brigit vertrekken zaterdagochtend naar Duitsland.

We hebben zaterdagochtend om 10.00 afgesproken bij de brug over de Kyll bij St Thomas.

Als wij s’ochtends vanuit de jeugdherberg naar de brug rijden zien we ook direct Peter en Brigit aankomen rijden. Stipt op tijd.

Het weer deze ochtend is grauw en nat. De voorspelling voor deze dag was 6 tot 9 graden met regen.

Toen wij ons buiten om gingen kleden was het koud en nat. Kortom echt een dag om eens heerlijk te gaan kanoën.

Als we allemaal onze spullen op orde hebben gaan de twee chauffeurs naar het eindpunt van de rivier. Onderweg kijken we wat de waterstand van de rivier ter plaatse is. Het ziet er gunstig uit. Het water staat hoog genoeg, de grote keien zijn zichtbaar in het water en de rivier spoelt goed door.

Voordat we van start gaat checked Geoff of we alle uitrusting bij ons hebben en geeft hij een veiligheidsinstructie. Hoe communiceren op afstand met een kanopeddel. Ondanks dat ik het vaker heb gehoord is het altijd weer goed om het te herhalen.

Uiteindelijk varen we om 11.00 uur vanaf de brug de rivier af. In het begin is het even de spieren losmaken.

Geoff geeft ons tussendoor een aantal tips om het keerwater te pakken. Hij vertelt eerst wat de bedoeling is en geeft vervolgens het voorbeeld van hoe een keerwater in te varen.

Ellen en ik voeren het vervolgens uit. De techniek zit er nog niet helemaal in, maar we hebben de hele dag om keer water in en uit te varen.

Ik heb in ieder alle vertrouwen in mijn medevaarder Ellen (a.k.a. Oma)

Zo’n 20 minuten later komen we bij een mooie stroomversnelling met hier en daar blokken in het water, omdat het water hier wat hoger staat is het opletten dat we geen foute beweging maken.

Soepel slaan we ons hier doorheen. Een staak op links een boogslag op rechts en varen maar. Ja, en dan het keerwater pakken waar Geoff en Valerie in liggen.

Onze boot leggen we met de punt richting keerwater en we als we het keerwater raken geef ik een boogslag op rechts en roep ik Ellen staak en voorwaartse slag.

De staak zit er goed in alleen de voorwaartse slag ontbreekt. Jammer, maar we hebben in ieder geval het keerwater te pakken. We kunnen even op adem komen.

Geoff geeft nog wat extra aanwijzingen. Tijdens het varen gaan Geoff en Valerie voorop. Zij zullen deze dag een aantal keren het traject voorverkennen.

Op een aantal punten op dit traject varen wij langs bomen, onder bomen door, over een stuw heen en slepen de boot langs de waterkant.

Welke obstakels we ook voor onze kiezen krijgen we passeren ze zonder problemen. Geoff en Valerie varen alsof ze het afgelopen jaar nog niet uit de kano zijn gestapt. Met souplesse passeren zij alle obstakels. Peter en Brigitte varen sportief en proberen zoveel mogelijk keerwaters te pakken.

Ellen en ik varen steeds beter samen en zonder vrees pakken wij alle obstakels aan. Ondanks dat het nat en koud is aan handen en voeten hebben we er plezier in. De tocht eindigt om 16.00 uur en in het donker komen we aan op bij de jeugdherberg.

We eten gezamenlijk een lekkere maaltijd in de jeugdherberg. Na het eten heeft Brigitte een cadeau en gedicht voor Geoff meegenomen van de Sint.

Geoff draagt het gedicht voor en pakt het cadeau uit. Het is een chocoladeletter. Komt dat even goed uit voor bij de koffie en de thee.

Om de avond leuk af te sluiten gaan we gezamenlijk naar een Duitse kroeg.

Zondagochtend ontbijten we gezamenlijk en maken daarna onze lunchpakketten klaar.

Geoff geeft aan wat we vandaag kunnen gaan doen. We hebben drie opties: 1)WW tocht over de Lieser, 2) bij een lage waterstand een toertocht op een andere rivier op 1 uur rijden, 3) bij lage waterstand en slecht weer een bezoek aan de kerstmarkt in Monschau.

De keuze wordt gemaakt als we de waterstand op de Lieser van dichtbij hebben gezien.

Bij de Lieser aangekomen ontdekken we dat de waterstand redelijk gunstig is. De waterstand is laag maar voldoende om te varen. Het niveau van deze rivier is WW 2 / passages 3.

Geoff geeft aan dat we een keuze moeten maken wat we willen gaan doen. Ondertussen komt Ellen met het idee om naar de sauna te gaan. Ja, ook niet verkeerd, zeker gezien het slechte en koude weer, alleen we kwamen toch echt om te gaan varen.

Omdat de meerderheid van de groep wil varen op de Lieser is de keuze snel gemaakt. We pakken ter plaatse onze spullen uit en laden de boot in. Geoff en ik rijden naar de uitstapplek. Nou ja, makkelijker gezegd dan gedaan want je moet aan de hand van een routebeschrijving de locatie vinden.

Uiteindelijk hebben we het restaurant gevonden aan de rivier. We parkeren onze auto en bellen aan bij het huis van de eigenaar om te vragen of we bij zijn restaurant kunnen uitstappen en of hij open is vandaag. Allemaal geen probleem en tevreden rijden Geoff en ik terug naar de instapplek.

De anderen staan reeds te trappelen om het water in te gaan. We drinken nog even snel wat warms en werken een boterham naar binnen. Ondertussen kijken we hoe we de rivier op kunnen varen. De meeste in- en uitstapplekken zijn niet altijd makkelijk om uit te varen. Er zit vaak een stroomversnelling, versmalling of stuw op deze plaatsen.

Ellen en ik zetten de boot op de juiste koers en varen stroomafwaarts. We pakken onderweg een keerwater en krijgen af en toe van Geoff of Peter een tip over hoe het keerwater aan te varen.

Het kanoritme hebben we aardig te pakken. Vol zelfvertrouwen varen we verder de rivier af. In de rechterbocht in de rivier hangt een boomtak drie meter het water in, aan de linker zijde ongeveer twee meter ruimte over om de boomtak te passeren.

We hebben gezien hoe Geoff en Valerie dit obstakel passeren. Ik neem met Ellen kort onze tactiek door. We varen het keerwater uit en Geoff roept en geeft aanwijzingen.

Rustig aan, geen probleem we varen er wel langs. Op dat moment gaat de boot teveel dwars liggen, ik roep nog naar Ellen op een correctieslag uit te voeren maar tevergeefs.

De boot ligt tegen de boomtak en Ellen klampt zich vast aan de boom. Omdat er ruimte tussen de boot en de boomtak zit wordt de boot niet tegen de boom gedrukt.

Terwijl Ellen als een aap zich aan de boomtak heeft vast geklampt roep ik dat ik het niet red en dat zij maar los moet laten. Beide raken we te water, boot heb ik vast en de peddel drijft verder.

Nadat we de boot geleegd hebben komen we even bij. Geoff geeft aan dat we het obstakel niet goed diagonaal hebben opgevaren.

Omdat we nat zijn gaan we niet te lang zitten, anders raak je teveel warmte kwijt. Geoff geeft aan dat we moeten waken voor onderkoelinggevaar en dat we op tijd droge kleding moeten aantrekken.

Niet veel later vind Valerie mijn peddel. We varen verder, de eerste obstakels die we tegen komen zijn we extra alert. Alle obstakels die we tegen komen passeren we zonder problemen.

Verder op de rivier varen we langs een passage van zware blokken in de rivier, ik roep naar Ellen dat we defensief gaan varen. Dus wat meer duw slagen en rustig langs de stenen, op kanten naar de steen toe e.d.

Later proberen we nog een keerwater te pakken achter de laatste steen maar laten deze lopen en pakken een keerwater verderop.

Ellen en ik hebben laten zien dat we samen prima op stromend water uit de voeten kunnen. Peter en Brigit passeren als laatste deze passage. Terwijl Ellen en ik kijken hoe ze tussen de stenen door laveren zien we dat de boot teveel dwars komt te liggen. In alle macht proberen ze nog iets maar het is al te laat ze gaan strijdend ten onder.

Dat is boot nummer 2 die vandaag te water is geraakt. Peter en Brigit legen de boot en later varen we weer verder. We komen aan bij de sleutelpassage, dat is een aantal honderd meter voor de uitstapplek. Omdat deze passage niet overzichtelijk is geeft Geoff aan dat we in het keerwater moeten blijven.

Hij stapt op de kant uit zijn boot om even te gaan kijken. Even later geeft hij aan dat we allemaal beter uit kunnen stappen en dat we dit laatste stuk gaan slepen.

Iedereen zorgt dat hij een touw vast heeft van de boot. We wringen ons langs doorntakken en maken kleine klimmetjes om ons een weg langs de rivier te kunnen banen.

De laatste 50 meter varen we naar de uitstapplek. We zetten de spullen bij de auto en kleden ons in de schemer om.

Het is inmiddels al weer half vijf. In het restaurant sluiten we de tocht af met een warme chocomel en wafel. Tot slot breng ik Geoff in het donker naar de instapplek waar zijn auto staat en nemen afscheid.

We hebben het afgelopen weekend twee mooie tochten gevaren op stromend water met afwisselend landschap. Ondanks de regen en de kou hebben we heerlijk gevaren. En als groep hebben we leuk samen gegeten en gezellig gehad. Kortom een uitstekend weekend. Ik kijk al weer uit naar het volgende stromend water weekend!