Voor het tweede jaar op rij, hebben de jeugdgroep en de wildwater groep de handen ineen geslagen om met elkaar een dagje Erft te organiseren.

Op een prachtige herfstochtend, eind oktober was het zo ver. Een grote groep enthousiastelingen verzamelde op het clubterrein, in afwachting van Hans, die het “logistieke botenplan” uit zou gaan voeren. Neusjes tellen, boten tellen, lijstjes maken en het hele ritueel van voor af aan herhalen.

Dit moest goed gaan komen!

Bij gebrek aan club-wildwater bootjes bij zo’n grote groep jeugd en beginners, werd dankbaar gebruik gemaakt van de polo boten, zodat iedereen toch mee zou kunnen varen! De boten werden voorzien van allerlei luchtzakken, opblaasbare strandballen en auto binnen banden en de jeugdige vaarders werden in het clubneopreen gehesen. Veiligheid voor alles!

Na de laatste telling en controle, werden alle boten op de auto’s vastgemaakt, en de deelnemers verdeeld over de auto’s om als karavaan koers te zetten richting Neuss, zo’n 195 kilometer van Amersfoort.

Aangekomen op de parkeerplaats werd er een blik geworpen op de Erft. Het waterpeil was hoog genoeg om lekker te kunnen gaan varen. De nieuwelingen werden wat stiller, het was duidelijk dat de spanning toenam na het aan schouwen van het wilde Erft water.

Na de grote omkleed procedure werden ook de boten vaar klaar gemaakt. Inmiddels hadden Hans en Ria een groeps indeling gemaakt. Teun en Rense kregen een groep, die ze nooit meer zouden vergeten. De ADHD’ertjes. Doel van dit groepje: houd de leiding wakker en goed bezig!

Eelco werd opgescheept met het “Stunt en Loop team”, bestaande uit wat meer ervaren heren, die een stuntje wel aan zouden kunnen!

Hans ( vd B) en Tom (St) zouden Aukje en Bas onder hun hoede nemen. Ze hebben vast ook een groeps naam gehad, maar die is me ontschoten!

Tom (V) kreeg samen met Bram “het kleine meisjes team”. Kortom iedereen kreeg een passend plekje in een team.

Hans en Tjamke zouden met de canadees pendelen tussen de teams om vanaf het water foto’s te maken.

Even nog wat verwarring…..hebben we twee boten te veel…of zijn er twee deelnemers zoek….. gelukkig het eerste!

Ook dit jaar hebben deelnemers blijkbaar verwacht twee boten mee te moeten nemen en ondanks de controle van Hans hadden ze een plek gekregen op de auto’s!

Na een korte wandeling richting de instapplaats en een briefing op de kant, waarbij de wildwaterprocedures nog even werden door genomen, gingen de groepjes te water. Oh wat was dit voor een aantal luitjes spannend!! De groepsleidingen hadden de situaties echter prima onder controle.

De aanwijzingen werden door de deelnemers zo goed mogelijk opgevolgd, en waar de aanwijzingen niet correct werden uitgevoerd….dat resulteerde vanzelf een keertje in een duikeling of twee, drie …

Marjan de eer om als eerste uit de boot te spoelen. Maar ze hield dapper stand! Velen zouden haar nog gaan volgen.

Er werd heel wat geoefend met traverseren, pakken van een walsje, in en uitvaren van een keerstroompje en natuurlijk het redden van de medemens.

Vanaf de kant werd er hulp geboden door Stijn, die als taak op zich had genomen het uit het water vissen van drenkelingen. Een hele dagtaak, zeker als je er ook nog mede vaarders van een Duitse kanoclub bij gaat nemen!

Hans en Tjamke zouden ook met de canadees hand en spandiensten verzorgen, maar zij oefenden zelf het onderdeel: “kan je je mede vaarder lanceren door in volle vaart boven op de kant te knallen?” Ja hoor, geen probleem, het lukte! Bij een eerste poging lanceerden ze elkaar ruim van de zitplaatsjes. Hans lag bijna met z’n neus tegen een rotsblok geplakt en Tjamke vloog ongeveer tot halverwege de boot naar voren! De manier om een extra kras in je boot te krijgen!

Edwin wist in een Eskimoteer beweging z’n peddel te breken, maar wist ondanks dit prima boven te komen. Vervolgens zag Eelco in de gebroken peddel een uitdaging om te spelen in de keerstromen.

Rustig aan varend en oefenend, ging de groep via de slalombaan, de walsjes, keerwatertjes nemend, stroom afwaarts. Aan het eind van de Erft werden de groepjes nog voor het laatst in actie op de foto’s gezet. Het laatste stukje varen, was een kort eindje over de Rijn naar een klein sporthaventje.

Met warme chocolademelk om weer een beetje op temperatuur te komen, werd de tocht afgesloten.

Moe, maar uiterst voldaan, vol enthousiaste verhalen en opgetogen snuiten van het spelen op de Erft, zijn we huiswaarts gekeerd. Het was een schitterende dag, die we niet snel zullen vergeten!

Wanneer gaan we weer??

Instructeurs/begeleiders/autorijders bedankt voor al jullie hulp!

Het was geweldig, dat jullie een bijdrage hebben geleverd om dit tot een fantastische dag te maken.

Foto’s zijn te bekijken op de keistad site.

De foto collage, als herinnering aan deze dag is gemaakt door Jacob Kroes.