Een kanoclinic met leerlingen van de buitenschoolse opvang, de Blauwe Piranha's team 5.

Kunnen wij van de Bso (Buitenschoolse opvang) de Blauwe Piranha’s team 5 een keer een kanoclinic bij jullie volgen?

We komen met 12 leerlingen en 2 begeleiders. Kan het over twee weken??

Aldus de mail, die mij bereikte!

Toeval wilde dat ik overdag vrij zou zijn, dus het verzoek kon in behandeling worden genomen.

Op een mooie zomerdag kwam het gezelschap, na een reisje met de stadsbus het clubterrein opgewandeld.

Na een korte impressie van het hondenschooltje van Jef, waar ze erg van onder de indruk waren (nee, de honden lusten geen blauwe piranha’s, maar willen alleen spelen en bijten in die man met dat hele dikke pak aan!), gingen we ons bezig houden met de voorbereidingen van de kano clinic.

Na een korte veiligheidsinstructie werden de jonge Piranha’s in de leeftijd van 8 – 12 jaar in de zwemvesten gehesen en voorzien van een peddel.

Vooral de fel gekleurde en stoer uitziende polovestjes blijken populair bij de jongeren. Voor mij ook makkelijk al die cijfers op de zwemvesten als ik de dragers ervan toe wil roepen! Heb ik direct de juiste piranha te pakken! En er is altijd wel een deelnemertje, die bij het cijfer de juiste naam roept.

Met vereende krachten werden de boten richting de waterkant gedragen.

In plaats van met z’n tweeën werd de klus met 6 of 8 paar kinderhandjes geklaard!

Nadat iedereen een plekje in een boot had bemachtigd, zijn we het water op gegaan.

Spannend of die kleine piranha’s, de boten in beweging konden krijgen!

Nou dat lukte prima! Eentje wist zelfs de open kano een beetje te veel in beweging te krijgen en kieperde met de solo canadees voor het clubterrein om.

Vlak ervoor had hij juist trots verteld dat hij best goed kon kanoën, want hij had het vaker gedaan, op bezoek bij oma in de weerribben.

Het omgaan was zo snel gegaan, dat hij zich helemaal beduusd en verschrikt vast klampte aan de “reddingsboot”. Vandaar de titel beter 12 piranha’s in de boot, dan eentje in het water!

Het ventje werd richting de kant gebracht en klauterde met een helpend(e) hand(je) van Jef op de kant.

Na het op de kant hijsen van de boot, werd de tocht voortgezet.

Nu ging dit natte piranha’tje vol bravoure mee als extra bemanningslid van een tandem canadees.

Met z’n allen dobberden we richting de steiger in de Eemhaven, waar de lunch pakketjes werden verorberd.

Met de belofte dat ze aan het eind van de kanotocht in de Eem mochten zwemmen, ging het in rap tempo terug.

De boten werden opgeruimd en alle piranhaatjes maakten een duikje in het water.

Opgefrist, ging het schooltje piranha’s met de bus terug naar de Bso.

Gezien de reacties, was het met Marijke en Gaby als begeleiders van de Bso, een geslaagd middagje geweest.